هرچي به مردها نزديك تر شدم مطمئن تر شدم كه عجب موجودات عجيبي هستن!
عجيبه وقتي بايد ناراحت بشن و گريه كنن دركمال ناباوري از خونه بيرون ميرن قدم ميزنن يا نهايتا سيگاري دود ميكنن!
چطور بدون لاك و دنياي صورتي ميتونن خوشحال باشن؟! جالبه حتي عاشقي هم بلد نيستن! بجاي اينكه دلبري كنن لباس هاي رنگ رنگي بپوشن موهاشونو ببافن لاك بزنن و... بيشتر كارميكنن سخت تر ميشن انگار بدنبال هدفي هستن!
اما خوب اينو مطمعنم درسته ظاهر زشت و زمخت دارن؛گنده ان؛ كثيفن؛ عجيب قريبن؛ يجوري ان...اما دوتا بال خوشكل دارن! كافيه تمام زنانگي و لطافتت رو هديه كني تا ببيني اين موجودات عجيب چطور هر ناممكني رو ممكن ميكنن!
گول زشتي هاشون رو نخورين دوتا بالشون رو بگيرين سوار بر اون ها به سمت خوشبختي پرواز كنين بدرد ديگه اي نميدونم ميخورن يا نه!! اااا قرار بود متن اموزنده و احساسي باشه كه... خخخخ ببخشيد پيش مياد

برگرفته از صفحه ی همکار خوبم خانوم یاراحمدی. دل نوشته ای ایشون بود ولی اینقدر که زیبا بود منم دوست داشتم به نام خودشون کپیش کنم

دلنوشت های بابابزرگ...